Stórias de pantasia in Grafia Sarda Polifonética

Ĉida 18

In Aneddŏs, Libru 1, Partė 1 on Sun 4 Sep 16 at 21:13

In cussa ocasionė isŏs regalŏs fiant prus bellŏs de sèmpėrė. Isŏs pipiŏs obbis fiant aici scalžentaŏs chi po unu bellu pagheddu si fiant casi scaréssjidŏs de papaė. Bi fiant jogŏs comentė mai aiant bidu innantis, totus stravanaŏs e calėncunu puru màgicu, comentė faėt a cumprendėr. Medas de cussŏs fiant staŏs ordinaŏs finas un’annu innantis, e comentechisiat ndė fiant bénnidŏs dae isŏs Montės e dae Baddė, e fiant de faidura dae isŏs nanŏs.

Candŏ dónžia cumbidau aiat reçidu su benibénnidu e fiat intrau in sa jaga, nĉė fiant staŏs canthonės, ballŏs, mùsica, jogŏs e, mancu a dlu naėr, cosa de papaė e bufaė. Nĉė fiant tres papadas ofitsjalės: pranžu, smurzu e cena (o smurzu de acabbu chi fessit). Ma pranžu e smurzu fiant marcaŏs feti dae su fatu chi in cussŏs momentŏs totu sa žentė fiant sétzidŏs e papaiant in pari. In isŏs àterŏs momentŏs si biiat feti unu muntonė de žentė papendė e bufendė – e totu de sighida, dae isas ùndixi a isas ses e mesu, candŏ fiant inghitzaŏs isŏs fogŏs.

Isŏs fogŏs fiant de Gandalf: issu dlŏs aiat non feti batidŏs, ma prožetaŏs e fatŏs puru; e efetŏs spetzialės, sjenas spantosas e bólidŏs de razŏs dlŏs sparaiat issu etotu. Ma nĉė fiat puru grandu abundàntzia de dónžia ratza de goetū, trichi·traca, buscapeė, burraçu, àcia, candela de nanu, funtana de elfu, tzacarru de mascatzu e rembombu de tronu. Fiant totus grandiosŏs. S’artė de Gandalf cresĉiat cun s’edadė.

Bi fiant razŏs che bólidŏs de pilžonės cantendė a boxė durĉė. Bi fiant matas birdės a truncu de fumu nieddu: sa folža s’aberiat a molla spinnighendė·si in d·unu momentu, e isas naės luxentės ndė faiant calaė frorės coloraŏs a subra de isŏs obbis spantaŏs, sparessendė·si cun d·unu fragu bellu luegŏ innantis de dlis tocaė isas façės furriadas a susu. Bi fiant funtanas de mariposas chi bolaiant sĉinĉiddendė intre isas matas; bi fiant colunnas de fogŏs coloraŏs chi nĉė pesaiant in artu e si mudaiant a àcvilės, o a navės partendė, o a truma de chìghinŏs bolendė; bi fiat unu lampu rubju e una próina de acva groga; bi fiat una foresta de lantzas de prata chi si sparĝiant totinduna in su celu che un’esérçitu in batalža, e ndė torraiat a bassju a intrŏ de s’acva cun d·unu schìliu che centu therpentės buddendė. E bi fiat puru s’ùrtimu spantu, in onorė de Bilbo, e aiat fatu assustraė a isŏs obbis a manera de non naėr, comentė Gandalf speraiat. Isas luxės si fiant studadas. Unu fumu mannu si fiat pesau. Aiat pigau forma de unu montė bidu dae tesu, e aiat cumentzau a faėr luxė in su cùcuru. Spudaiat pampas birdės e rubjas. Ndė fiat essidu unu dragu rubju e indorau – chi non teniat feti sa mannària de a beru, ma finsas s’aparéntzia arrorosa de a beru: bogaiat pampas dae sa buca, isŏs ogrŏs pariant arrabiaŏs; si fiat inténdidu unu bérchidu, e fiat lissinau tres bortas a subra de isas concas de sa žentė. Totus si fiant incrubaŏs, e medas si fiant finas stérridŏs façė a terra. Su dragu fiat passau che unu trenu espressu, si fiat furriau cun d·unu cucurumbeddu, e tzacau a lestru si fiat, cara a Oreacvas, cun d·unu sonu chi dlŏs aiat insurdau.

‘Custu est su sinnalė po sa cena!’ aiat nau Bilbo. S’assustru e sa timoria si fiant sparéssidŏs totinduna, e isŏs obbis corcaŏs si·ndė fiant stantaržaŏs in pressė. Nĉė fiat una cena stravanada po totus; est a naėr, po totus francu isŏs cumbidaŏs a sa festa spetzialė de famìllia. Custa si fiat fata in su pabillionė mannu cun sa mata. Isŏs cumbidŏs fiant contaŏs a dóixi zuzinas (nùmeru chi isŏs obbis naraiant puru una Grussa, mancari su faeddu non fiat cunsiderau lìmpiu a dlu impreaė sa žentė); e isŏs cumbidaŏs fiant staŏs sjeberaŏs in totu isas famìllias chi fiant relatadas cun Bilbo e Frodo, cun s’açunta de pagŏs amigŏs spetzialės non parentės (che a Gandalf). Fiant incrùdidŏs medas obbis žòvanŏs, chi teniant su permissu de babbŏs e mamas; ca po isŏs obbis fiat fàtzilė a essėr largŏs cun isŏs piçocŏs po contoniaė a tardu, pruschetotu candŏ ddoė fiat sentorė de ndė scrufirė una cena de badas. Ca a pesaė piçocheddŏs obbis nĉė boliat brovenda meda.

Ĉida 17

In Aneddŏs, Libru 1, Partė 1 on Sun 28 Aug 16 at 16:54

Sa diė a pustis àterŏs carrŏs aiant pesau su Mògorū, e àterŏs tambenė. Si diat essėr póthidu intendėr mancari calėncunu murrunžu po su ‘trastižaė su logu’, ma cussa ĉida etotu aiant cumentzau a essirė órdinės dae Domū Bussa po dónžia ratza de provista, benė e cosa de lussu chi si podessit agataė in Biddaobbi o Oreacvas o in calėsisiat logu acanta. Sa žentė si·ndė fiat presjada meda; e aiant inghitzau a spuntaė isas diės in su calendàriu; e apubaiant cun spéddiu sa lómpida de su posteri sperendė in su cumbidu.

Luegŏs isŏs cumbidŏs aiant inghitzau a lompėr, e s’ofitsju de curreu de Biddaobbi si fiat stibbidu, e s’ofitsju de curreu de Oreacvas fiat afundau in sa posta, e aiant tzerriau posteris atendentės boluntàriŏs. Ndė·ddoė fiat sèmpėrė una filera de sighida cara a su Mògorū, carrigaŏs de centenas de bariedadės garbosas de Gratsjas, nĉė apū a essėr de seguru.

In sa geca de Domū Bussa fiat cumpartu un’avisu: INTRADA NON PERMÌTIDA A ISŎS NO IMPREAŎS PO SA FESTA. Ma finas isŏs chi fiant o pretendiant de essėr Impreaŏs po sa Festa fiant amìtidŏs a intrŏ pagu benė. Bilbo fiat strobbau meda: scriendė cumbidŏs, spuntendė respustas, imboddiendė regalŏs e faendė apariçŏs personalės dae issu etotu. Dae s’arribbu de Gandalf non si fiat fatu prus bìėrė.

Unu manžanu isŏs obbis si·ndė fiant sĉidaŏs agatendė su campu mannu, a jossŏ de sa ĝenna de Bilbo, cobertu de funės e palŏs po faėr tendas e pabillionės. Aiant abertu un’intrada spetzialė in sa calada chi donaiat a sa bia, e ddoė aiant pesau una scalera lada e una geca arba manna. Isas tres famìllias obbis de Ruga Tirabussa chi biviant a costau de su campu fiant interessaŏs meda e imbidiaŏs dae totus. Su beçu Cumandantė Gamgi si firmaiat sèmpėrė finĝendė de trabballaė in su giardinu.

Aiant inghitzau a ndė pesaė isas tendas. Ddoė fiat unu pabillionė spetzialė mannu, ma aici mannu chi nĉė capiat a intrŏ totu sa mata chi cresĉiat in su campu, chi si·ndė pesaiat artiva acanta de una làcana, a cabu de sa mesa manna. Ddoė aiant postu làntias in dónžia naė. Prus agradéssida puru (a sa mentė de isŏs obbis): una coxina a s’abertu manna manna fraigada in s’ungronė de susu de su campu. Una calada de coxineris, dae dónžia staria o posada de mìllias a ingìriu, fiant lómpidŏs in açunta a isŏs nanŏs e a s’àtera žentė stramba chi si fiat aposentada in Domū Bussa. Su spéddiu nĉė fiat artziau a manera de no naėr.

Pustis su tempus si fiat annuilau. Cussu fiat su mércuris, su bésperu de sa Festa. Su disassussegu fiat mannu. Agoa sa nea de sa jobja 22 de cabudanni fiat lómpida. Su solė si·ndė fiat pesau, isas nuės sparéssidas, isas banderas spinnigadas e su spàssiu fiat cumentzau.

Bilbo Baggins dl’aiat tzerriada una festa, ma a sa dereta fiat una bariedadė manna de intraténnidas postas a pari. In pràtiga donžiunu chi biviat ingunis acanta fiat cumbidau. Pagŏs etotu non fiant staŏs cunsideraŏs po faddina, ma žai chi fiant lómpidŏs a su própriu, non dl’aiat fatu nudda. Žentė meda de àteras partės de sa Contea fiant cumbidaŏs; e nĉė·ndė fiant una pariga finsas de foras. Bilbo in personė atobiaiat a isŏs cumbidaŏs (e a isŏs àterŏs puru) a sa geca arba noa. Donaiat regalŏs a totus chene sjeberaė – finas a isŏs chi si·nd’andaiant peri sa bia de palas e torraiant tambenė ananti a sa geca. Isŏs Obbis faėnt regalŏs a isŏs àterŏs candŏ faėnt isŏs annŏs. Ma po su prus non tropu carŏs, e no aici de lussu comentė in cussa ocasionė; ma non fiat un’avesu malu. Chi in Biddaobbi e Oreacvas dónžia diė de s’annu calėncunu faiat isŏs annŏs, bolėt naėr ca dónžia obbi de cussas partės teniat bona probabilidadė de aėr a su mancu unu regalu a su mancu una borta a sa ĉida. Ma non si fadiaiant mai de dlŏs reçirė.

Ĉida 16

In Aneddŏs, Libru 1, Partė 1 on Fri 26 Aug 16 at 21:02

Isas diės colaiant e Sa Diė s’acostaiat. Unu meriė a tardu unu carru strambecu carrigau de imboddiàmėnės strambecŏs aiat furriotau in Biddaobbi apiculendė·si in su Mògorū finas a Domū Bussa. Isŏs obbis spantaŏs dlu castiaiant a buca aberta dae isas ĝennas scaranžadas. Dlu ghiaiat žentė stranža cantendė canthonės strambas: fiant nanŏs a barba longa e cuguddŏs fundudŏs. Una pariga de issŏs si fiant stentaŏs in Domū Bussa. A s’acabbu de sa segunda ĉida de cabudanni una carrossedda fiat intrada a ora de mesudiė in Oreacvas benendė dae su Pontė de su Brendibinu, ghiada dae unu beçu, a solu. Portaiat unu capeddu asulu longu e puntudu, unu manteddu longu murru e una sjarpa arĝentada. Fiat a barba cana longa e ĉilžŏs tuposŏs chi ndė stupaiant a foras dae s’oru de su capeddu. Sa carrossedda sighida dae pipiŏs obbis currendė fiat andada peri Biddaobbi finas a su mògorū. Jughiat unu biažu de fogŏs de sparatóriu, comentė aiant intzertau luegŏs. Su beçu si fiat postu a scarrigaė a façė de sa ĝenna de Bilbo: bi fiant fasĉės mannŏs de fogŏs de dónžia ratza e forma, totus marcaŏs cun d·una G manna G quenya rubja e sa runa élfica Runa.

Fiat su marcu de Gandalf, mancu a ddu naėr, e su beçu fiat Gandalf su Mainaržu, chi sa fama chi teniat in sa Contea fiat dépida pruschetotu a s’abistesa sua con fogŏs, fumŏs e luxės. Su trabballu beru suū fiat meda prus difìtzilė e perigulosu, ma sa žentė de sa Contea non ndė sĉiat nudda etotu. Po cussŏs issu non fiat àteru che una de isas ‘atratsjonės’ de sa Festa. Po cussu fiant aici scalžentaŏs isŏs pipiŏs obbis. ‘G che a Grandu!’ tzerriaiant, e su beçu riiat. Dlu connosĉiant feti de mirada, ca cumpariat pagu in Biddaobbi e no abarraiat mai meda; ma nė issŏs nėn perun’àteru sarvu isŏs prus beçŏs de isŏs beçŏs insorū aiant bidu unu de isŏs spetàculŏs suŏs de fogŏs – faiant imoė partė de unu passau de paristórias.

Candŏ su beçu, cun s’ažudu de Bilbo e unŏs cantŏs nanŏs, aiat acabbau de scarrigaė, Bilbo aiat parthidu una pariga de arrialės a isŏs pipiŏs; ma mancunu feti de frusiadorė o tzacadina si fiat póthidu sjeraė, cun dispraxerė mannu de isŏs presentės.

‘Fuie·bosi·ndė imoė!’ aiat nau Gandalf. ‘Žai bosi·nd’æis a prandėr a ora sua.’ Agoa si·ndė fiat sparéssidu a intrŏ cun Bilbo, e sa ĝenna si fiat serrada. Isŏs piçocheddŏs obbis fiant abarraŏs in foras po unu paghiteddu de badas, a pustis si·ndė fiant andaŏs tristŏs pensendė ca sa diė de sa festa non diat essėr bénnida mai.

A intrŏ de Domū Bussa, Bilbo e Gandalf si fiant séthidŏs a sa fentana aberta de un’aposenteddu chi donaiat a partė de scurigadoržu façė a su giardinu. Su mericeddu fiat luxentė e paxiosu. Isŏs frorės luxiant rubjŏs e indoraŏs: bucas de lionė, girasolės e martuthŏs cresĉiant in totu isŏs murŏs de erba e pariant castiendė a intrŏ de isas fentanas tundas.

‘Comentė luxėt su giardinu tuū!’ aiat nau Gandalf.

‘Eja’, aiat nau Bilbo. ‘Seū amorau de a beru meda de cussu, e de totu isas cosas de sa beça Contea stimada; ma creū chi mi serbat una bagantza.’

‘Bolėt naėr a ti ponnėr a faėr su chi ti ses destinau?’

‘Sissi. Mi·dlu seū pensau žai unŏs cantŏs mesės, e no apū mudau s’idea.’

‘Andat benė. Non serbit a naėr àteru. Sighi su chi as detzìdidu – totu su chi as detzìdidu, bolžū naėr – e sperŏ chi totu at a andaė in benė, po tuė e po nosu totus.’

‘Dlu sperū. Comentechisiat narū ca m’apū a spassiaė jobja chi benit, e m’apū a gosaė una brullixedda.’

‘A chinė at a rìėrė, megū a mi pregontaė deū!’, aiat nau Gandalf sconchitendė.

‘Æus a bìėrė’, aiat nau Bilbo.